Pykje Fjouwer

PykjeFjouwertekst: Lida Dykstra (lidadijkstra.nl)
yllustraasjes: Ina Halleman

Yn it nêst fan mem Skries leit noch ien aai. Mar Mem wurdt senuwachtich. It duorret har te lang. Se nimt de pykjes dy’t der al binne mei en giet fuort. Net folle letter slagget it pykje Fjouwer om de dop stikken te krijen. Hy begjint om te skarreljen yn it gers. Mar mem Skries wist it al: de greide kin gefaarlik wêze foar lytse skriezen. Pykje Fjouwer moat yn ’e slach mei in in grut brullend meunster, in sleat en in wiete tonge oer syn kop. Gelokkich is de tonge net fan in foks, mar fan Kealtsje, dy’t him meinimt nei de pleats. Pykje Fjouwer hat it dêr bêst nei ’t sin, mar toch begjint it te kribeljen. Hy wol op reis! Hy giet op syk nei de oare skriezen om mei harren nei Afrika te fleanen. It wurdt kâld yn Fryslân, it wurdt winter. Kealtsje tinkt oan pykje Fjouwer. Soe er syn freon oait nochris wer sjen? En dan, as de sinne wer begjint te skinen, sit der ynienen in skries op ’e hikkepeal. Pykje Fjouwer! Mei syn wyfke is er wer werom op it blomkelân by de pleats. Der komt in nij nêst en der komme fjouwer aaikes. As der trije aaikes útkommen binne, wurdt mem Skries ûngeduldich. Se wol fuort mei har trije pykjes. Mar dat lit heit Skries fansels net gebeure!

In fantasyferhaal, mar tichtby hoe’t it yn de natuer echt giet. Fansels rêdt in kealtsje in skriezepyk net út de sleat, mar skriezen meitsje wol lange reizen en witte op wûnderlike wize it paad nei harren bertegrûn wer te finen. Net in nij ferhaal, in ferhaal fan alle tiden. De klassike, hast nostalgyske yllustraasjes passe prachtich. Ast wolst kinst in soad opstekke fan ‘Pykje Fjouwer’, mar ast dat net wolst, is it boek noch altyd in lekker fleurich maitiidboek. Sels hie ik graach dy aventuerlike reis nei Afrika meibelibbe mei pykje Fjouwer, mar miskien makket dat mystearje it wol spannender.

Achteryn it boek stiet ynformaasje oer de skries. Dat makket it boek hiel geskikt foar wat âldere bern en om te brûken op skoalle. It klassike ‘Simmermoarn-sankje’ is in feest fan herkenning foar noch wat âlder. Ik koe mar ien kûplet, mar de bisten yn it printeboek ha gelyk: se sitte der allegear yn. Dat is in leuk sykspultsje as ekstra bonus. En: dat spultsje kinst ek bûten dwaan!

Yn it boek wurdt ferwiisd nei de webside www.keningfanegreide.nl. Dêr kinst ûnder oare de reis fan de skriezen folgje. Dan belibbest de lange reis toch noch in bytsje mei.

Speurnoazen yn Park Fiversburch

SpeurnoazenParkFiversburchtekst: Astrid Kuiper
yllustraasjes: Monique Beijer (moniquebeijer.nl)

Kick en Saar lizze op bêd en hearre in aaklik lûd. Se witte net wat it is, mar kinne der hast net fan sliepe. Se betinke in heldhaftich plan: se sille op ûndersyk út. Sjochst se al rinnen? Kiker om de nekke, bûslampe yn de hân: twa echte speurnoazen! Hiel stil slûpe se út ’e hûs en rinne nei it park. Yn it park hearre, fiele en sjogge se fanalles yn it tsjuster. Se jouwe der neat om. Mar as se de hutte fan de kluzener sjogge, wurde se dochs bang. Earst ferstopje se harren yn de grot, mar dan drave se nei hûs. Se slûpe wer nei boven. Wat jammer dat se net ûntdutsen hawwe wa’t dat iislike lûd makket… En dan ynienen hearre se it lûd wer! As se nei bûten sjogge, ûntdekke se dochs noch wêr’t dat nuvere lûd weikaam.

‘Speurnoazen yn Park Fiversburch’ is in leuk printeboekje oer en foar stoere bern fan in jier of 6, 7, 8. In spannend lûd, stikem jûns de doar útslûpe en ferstopje yn in grot. Al soest it sels nea doarre, mei Kick en Saar belibbest it al! De nachtlike syktocht wurdt hiel even spannend as de bern yn de grot sitte en sels ek bang wurde. Mar dat duorret gelokkich mar even en dan drave se nei hûs. As se dêr sjogge wêr’t it lûd weikomt, ferjitte se it angstige momint al gau. Heit fertelt noch wat oer ûlen en dan kinne de bern har rêstich deljaan. Al mei al is de gedachte oan it aventoer grutter as it úteinlike aventoer. Mar is dat faak net sa?

De yllustraasjes fyn ik hiel nijsgjirrich. Earst seach ik der wat oerhinne, mar as ik better sjoch, liket dy doar wol hiel echt. Nee wachtsje ris… it ìs in echte doar! Op in subtile manier hat Astrid Kuiper foto’s yn har yllustraasjes brûkt. It jout in moaie sfear oan it boekje.

It is in aventoerlik boekje, mar stikem ek in ynformaasjeboekje. Heit wit fanalles oer ûlen te fertellen en syn foarstel om sneon ûleballen út te plúzjen is net allinne foar Saar en Kick bedoeld, mar liket hast wol in oprop oan de lêzer: ‘Gean ek ris op ûndersyk út!’. Fierder is it fansels leuk dat it yn in echt park spilet. Ik bin sels nea yn Park Fiversburch west, mar ik kin my yntinke dat it hiel leuk is om it ferhaal te lêzen ast der wol ris west hast. Datst de èchte âlde ikebeam, de èchte foljère en de èchte Filla Fiversburch kenst. Miskien moatte wy dêr dochs ek mar in kear hinne te sjen…