Mem, wat ite wy hjoed?

Memwatitewyhjoedtekst: Berber van der Geest (oer Berber van der Geest)
yllustraasjes: Babs Wijnstra (www.babswijnstra.nl)

Rolf hat honger. Hy trommelet op ’e tafel mei syn leppel en foarke. “Honger! Honger!” Mem giet gau mei it iten oan ’e gong. En dan wol Rolf witte: “Mem, wat ite wy hjoed?” Mar dat wol mem net samar fertelle. Kear op kear sjongt mem in rymke, mar lit it lêste wurd fuort. Watfoar bist soe se no wer bedoele? Krekt as wy, hat Rolf ek hieltyd wol yn ’e gaten wat mem bedoelt. Mar hy is it der net mei iens! En dan betinkt mem wer wat oars. En wer wat oars. En wer wat oars. Krekt salang oant Rolf tefreden is en it iten klear. Mar: hat mem no wier stront mei streepkes makke??

De fraach “Mem, wat ite wy hjoed?” hawwe alle memmen wolris heard en alle bern wolris steld. En de mem fan Rolf wit ek dat wachtsjen op it iten altyd fierstelang duorret. Dat kin hiel ûngesellich wurde! Gelokkich hat mem der in oplossing foar. Se makket der in spultsje fan en wy meie meidwaan. Op alle siden fan it fleurige printeboek kinne wy meiriede. Soms hiene wy de hint ûnderoan de bledside nedich, mar meastal koene wy sels al betinke wat der op de folgjende bledside stie. Sukses fersekere! Allinnich, ien warskôging: as dit boek ien kear foarlêzen is, kin mem nea mear iten siede sûnder riedsels..!

KoesBoek

Koesboektekst: Baukje Wytsma (oer Baukje Wytsma)
yllustraasjes: Carla van der Heijde (carlavanderheijde.nl)

Fan dy snústerige, plat-knuffele, net mear hielendal fris-rûkende koesers mei mar ien each en in pleister op har naaigroeden: binne se net geweldich? Foaral yn kombinaasje mei in pjut of beuker dy ‘t de eigen knuffel fol oertsjûging beskermet tsjin frjemde hannen en de waskmasine.
It KoesBoek stiet fol mei dy allerleafste koesers. Se binne der yn soarten en maten: lyts en grut, knuffelich en eigenwiis, ûndogens en ferskuorende leaf. Guon fan har kin ik persoanlik: de knyn, de koesdoek en fansels ús eigen Sjors de Sjiraffe.  En dan is it sa leuk om de gedichtsjes foar te lêzen, want ek de bern ha der drekt in idee by.
De achtrigelige gedichtsjes lêze maklik wei. Guon binne yn it Nederlânsk en oaren yn it Frysk. Lekker nêst elkoar, net it ien minder as it oar, it kin allegear: krekt sa’t it eins wêze moast.
It boek is al in skoftke útferkocht, mar fansels yn ‘e byb noch wol te finen. En ik ha my fertelle litten dat it op ‘e nij útbrocht wurde sil, dus dat is goed nijs!