Skytmerakels!

Auck PeanstraSkytmerakels

Anke wol op hynsteriden. Har freondinne sit der al op en it liket Anke ek moai om hynsteriden te learen. Mar thús doart Anke it net te freegjen. Har mem moat neat fan bisten ha. Fan har heit soe se hiel miskien noch wol meie, mar Anke wit seker dat it fan mem net mei. Freondinne Marit seit dat it fêst wol mei as se hiel leaf is. Anke besiket dat, mar it hellet neat út: mem wol it net lije. Anke wurdt poerlilk en fytst nei pake. Pake begrypt Anke wol: hy hat eartiids sels bisten op stâl hân en hat ek altyd gek west fan hynders. Pake hat in goed idee. Hy kin Anke ommers wol nei it hysteriden bringe. Earst wol mem noch net om lyk, mar pake praat mei heit en dan mei it! Anke fynt it hynsteriden prachtich en ek pake hat it hiel bot nei’t sin op de manege. Dan op in dei hat pake in grutte ferrassing foar Anke: yn de âlde stâl stiet in pony! In pony foar Anke. Anke komt no alle dagen by pake om foar Bles te soargjen en te riden.
Dan komt der in naar berjocht: pake hat in hertoanfal hân en leit yn it sikehûs. It giet allegear hiel fluch. Noch foardat Anke pake besykje kin yn it sikehûs, stjert pake. Anke is der kapot fan. Dy leave pake dêr’t se sa goed mei opsjitte koe! En hoe komt it dan mei pake syn hûs en, ek net ûnbelangryk: hoe komt it mei Bles?
Heit en mem kinne it ek net mei-inoar iens wurde oer pake syn hûs, se meitsje hieltyd faker rúzje en it komt sels safier dat heit de doar achter him ticht slacht en fuortgiet. Anke wurdt lilk. It kin har allegear neat mear skele. Se rint fuort! Mei Bles. Se wol net langer by heit en mem wêze. Mar oft dat no de bêste oplossing is?

In boek mei in hynder foarop, dat is altyd oanloklik foar froulju fan in jier of tsien, sa’t ik der ien fan thús ha. En it begjin is dan ek in prachtich hynstefamkesferhaal. In famke hâldt fan hynders, mei net op les, hat in leave pake, mei dochs op les en krijt sels in eigen pony! Machtich moai. Mar dan is it boek fan Auck Peanstra pas op ’e helte. It blykt allegear net samar goed ôf te rinnen. Want mem hâldt noch hieltyd net fan hynders en dy leave pake is der net altyd om de boel foar Anke regeljen. Ja, it boek giet dan noch altyd oer dy leave pony yn it hok, mar ynienen ek oer rúzje tusken âlders en it ferdriet om it missen fan pake. Dat is net maklik. Gelokkich komme heit, mem en Anke der krekt op ’e tiid achter wat echt belangryk is. Se nimme alle trije in hiel moedich beslút en dan kinne se gelokkich mei syn trijen fierder.

‘Skytmerakels!’ is in hearlik hynsteboek foar froulju dy’t hâlde fan ponnys knuffeljen, bûtenritten meitsjen en lange boarstelsesjes. In boek dat giet oer in echt famke, dy’t fansels it leafst oan hynders tinkt, mar ek noch oare dingen meimakket dêr’t se oer neitinke moat. En sa is it by echte hynstefamkes dochs ek?

 

Op de websiden fan Sirkwy en It Skriuwersboun wurdt omtinken jûn oan it ferstjerren fan skriuwster Auck Peanstra yn febrewaris fan dit jier.

Kantsje board op Kurasao

TraveliersKantsjeBoardtekst: Auck Peanstra

Wa’t wolris meidocht oan in priisfraach, dy wit it: Earst bist der noch fol fan, mar nei in skoftsje ferjitst datst meidien hast. Sa gong it Jelma Travelier, de mem fan Fardau en Hidde, ek. En dan komt de brief mei it goede nijs: Jelma hat wûn! De Traveliers meie op reis nei Kurasao!

Fan in kollega hat heit allegear tips krigen oer Kurasao en mei in spesjaal paske fan syn wurk mei er op plakken komme, dêr’t de gewoane toerist net komme mei. Fardau en Hidde geane fansels mei! Sa sjogge se de prachtigste plakjes fan it eilân. Om hieltyd by heit oan ’e hân te rinnen, is neat foar Fardau en Hidde. Se geane sels op ûndersyk út. Yn de bosk fine se in hutte. It is der in binde, mar de hutte liket ferlitten. Yn ’e hutte stiet in âld kuolkast. As Fardau en Hidde sjen wolle oft der miskien wat drinken yn sit, falle der tsien pûdsjes mei wyt poeier út. Hidde wit fuort wat it is: drugs! En hy wit ek dat it ferstannich is om no sa gau mooglik werom te gean nei de auto! Wylst Hidde bûten op ’e útkyk stiet, rommet Fardau de pûdsjes op. Drugs… soene har freondinnen dat wolris yn it echt sjoen ha? Sûnder der goed by nei te tinken stoppet se ien pûdsje yn ’e bûse. Dan heart se Hidde fluitsjen: der komt ien oan! Se drave sa hurd as se kinne, mar der komt harren ien achternei. Gelokkich is de auto net fier fuort en stiet heit al op de bern te wachtsjen. As de achterfolger heit by de auto stean sjocht, stoppet er mei draven en docht er krekt as rint er dêr tafallich. Heit hat neat yn ’e gaten en se kinne ynstappe en fuortride as wie der neat bard.

De fakânsje giet fierder. De Traveliers genietsje fan it prachtige Kurasao. Mar ûndertusken brânt it pûdsje mei it wite guod Fardau yn ’e bûse. Se hie it nea meinimme moatten! As se Hidde fan har aksje fertelt, betinkt hy in oplossing: fuortgoaie dat spul. Dan komt nimmen derachter dat sy it stellen hat. Mar wat moat dy ljochtblauwe Opel Manta hieltyd yn ’e buert fan de famylje? En is it tafal dat harren achterfolger sa faak op itselde plak is as sy?

De man wol syn pûdsje werom ha. Hidde en Fardau soargje dêrfoar, mar dat blykt net genôch. De bern witte tefolle en dêrom wurde se mei geweld yn ’e auto treaun en meinommen. Mar Hidde en Fardau kinne ûntsnappen en yn in boatsje geane se de see op. Allinne… it boatsje hat gjin moter en gjin riemen en de sterke stream is fan de kust ôf! Sûnder drinkwetter yn ’e gleone sinne op see hâlde de bern it net lang fol. Wylst se hieltyd fierder fan de kust ôfdriuwe, liket it erop dat Fardau en Hidde it net helje sille.

In spannend aventoer sa’t ik dat wend bin fan de Traveliers, hearlik! En dochs ek wol wer in bytsje oars. Dizze kear is it in aksje fan Fardau dy’t de besite oan Kurasao ta in thriller makket en net drekt de sitewaasje op it eilân. It spannende sit him yn dit ferhaal ek net yn grutte komplotten en snelle achterfolgings. It spannende sit him yn de stille driging en de eangst fan de bern foar harren achterfolger. Gelokkich krije heit en mem krekt op ’e tiid yn ’e gaten dat der wat mis is. It is echt kantsje board dizze kear!